Każdy uczestnik wraca z wycieczki z własnymi wspomnieniami i własnym spojrzeniem na odwiedzane miejsca. Tym razem na naszym blogu publikujemy relację napisaną przez jedną z osób, które wybrały się z nami na wycieczkę Wśród Błękitu i Zieleni. Mamy nadzieję, że ten osobisty opis pozwoli Wam lepiej poczuć atmosferę tej podróży i odkryć mniej znane oblicze bułgarskiego wybrzeża.
Na tę wycieczkę trafiliśmy zupełnym przypadkiem. Podczas naszego pierwszego pobytu w Bułgarii za cel obraliśmy sobie odkrycie jej „prawdziwego oblicza” – z dala od gwaru plaż, zatłoczonych ulic i nocnych świateł Słonecznego Brzegu. Przeglądając przeróżne wycieczki fakultatywne, od razu zwróciliśmy uwagę na jakże obrazową nazwę „Wśród Błękitu i Zieleni”, która zadziałała na nas jak magnes. Była to wówczas zupełna nowość w ofercie, dlatego mieliśmy wrażenie, jakby powstała specjalnie dla nas. Spokojny rejs promem, malownicza wysepka, zabytkowa wioska i zjawiskowy wodospad... To było dokładnie to, czego oczekiwaliśmy od naszego urlopu nad Morzem Czarnym!
Poranek pełen opowieści i pierwsze kilometry w drodze
Około godziny 8 rano wraz z pozostałymi uczestnikami zostaliśmy odebrani z przystanku znajdującego się w pobliżu naszego hotelu. Było to dla nas sporym ułatwieniem, ponieważ komunikacja miejska zdążyła już wcześniej dać nam nieco w kość. Naszym pierwszym pozytywnym zaskoczeniem okazał się autobus podstawiony przez biuro – czysty, wygodny i zupełnie nieprzypominający podstarzałych busików, często kojarzonych z wycieczkami objazdowymi. Od razu zostaliśmy powitani przez przewodnika, który szybko stworzył atmosferę bardziej przypominającą wspólny wyjazd starych znajomych niż zorganizowaną wycieczkę. Przez całą drogę umilał nam podróż przeróżnymi opowieściami – od historii regionu i lokalnych zwyczajów, przez bułgarską kuchnię, aż po zabawne anegdoty o plażach nudystów i ciekawostkę o bułgarskim UFO. Zdecydowanie nie było miejsca na nudę, a nawet najbardziej zaspani uczestnicy słuchali kolejnych historii z dużym zainteresowaniem.
Rejs na Wyspę Świętej Anastazji
Naszym pierwszym przystankiem było Burgas, gdzie w porcie czekała już na nas łódź. Po około półgodzinnym rejsie, podczas którego podziwialiśmy błękit Morza Czarnego i delektowaliśmy się rześką bryzą, dopłynęliśmy do Wyspy Świętej Anastazji. Nie ukrywam, że przed wycieczką nazwa ta zupełnie nic nam nie mówiła i nie mieliśmy najmniejszego pojęcia, czego spodziewać się po tej tajemniczej wysepce. Przewodnik po raz kolejny nie zawiódł i podczas krótkiego spaceru (wyspa jest naprawdę niewielka, dlatego jej zwiedzanie nie powinno stanowić problemu ani dla osób starszych, ani dla rodzin z małymi dziećmi) w przystępny sposób opowiedział nam o jej niezwykłej historii. Dowiedzieliśmy się o klasztorze, który z czasem został przekształcony w więzienie znane jako „bułgarski Alcatraz”, zwiedziliśmy zabytkową cerkiew, a także spróbowaliśmy odnaleźć legendarny zatopiony statek piratów. Po części z przewodnikiem przyszła pora na czas wolny, który każdy uczestnik postanowił wykorzystać na swój własny sposób. Część uczestników ruszyła na poszukiwanie żółwi i delfinów, inni skosztowali herbaty parzonej z ziół zbieranych jedynie na wyspie, a pozostali po prostu cieszyli się słońcem i odpoczywali nad krystalicznie czystą wodą.
Góry Strandża i Braszlian – wieś, w której czas się zatrzymał
Po powrocie z wyspy ruszyliśmy w kierunku gór Strandża. Jeszcze zanim dotarliśmy do kolejnego punktu programu, zachwyciły nas widoki za oknem, które na długo pozostaną w naszej pamięci... Zielone zbocza bułgarskich gór i strome klify przypominały krajobrazy, które do tej pory oglądaliśmy jedynie w filmach lub na zdjęciach z magazynów. Po podróży wypełnionej zachwytami nad przyrodą i kolejnymi opowieściami przewodnika dotarliśmy do położonej tuż przy granicy z Turcją wsi Braszlian, będącej rezerwatem architektonicznym pełnym doskonale zachowanych domów z XVIII i XIX wieku. Na miejscu zostaliśmy poczęstowani przepysznymi lodami rzemieślniczymi oraz lokalną rakiją przygotowywaną przez mieszkańców regionu. Następnie spacerowaliśmy po wąskich uliczkach, odwiedziliśmy zabytkową chatę i zajrzeliśmy do dawnej szkoły. Podczas pobytu w Braszlian nie opuszczało nas wrażenie, jakby czas zatrzymał się tutaj w miejscu. Wieś była cicha i spokojna, a drewniane domy, puste podwórza i wszechobecna zieleń sprawiały, że trudno było uwierzyć, iż nadal znajdujemy się w kraju kojarzonym przede wszystkim z tętniącymi życiem nadmorskimi kurortami.
Smaki regionu i Wodospad Dokuzak
Po intensywnym dniu, kiedy nasze żołądki przypomniały o swoim istnieniu, przyszedł czas na przerwę obiadową. Udaliśmy się do miejscowej restauracji wskazanej przez przewodnika, który za cel obrał sobie pokazanie nam autentycznej kuchni wybieranej przez miejscowych. Za naprawdę niewielką kwotę najedliśmy się do syta wybranym przez nas mięsem z grilla. Oprócz klasycznego kurczaka do wyboru były najpopularniejsze w Bułgarii wieprzowina i wołowina, a dla odważnych także konina. Po posiłku została nam już tylko ostatnia atrakcja – wodospad Dokuzak, ukryty pośród gór Strandża. Zobaczenie go na własne oczy rozwiało wszelkie nasze wątpliwości – dokładnie dla takich widoków przyjechaliśmy do Bułgarii. Otoczone zielenią i niewielkimi jaskiniami kaskady wody wywarły na nas ogromne wrażenie. Gdyby to zależało od nas, moglibyśmy zostać w tym miejscu znacznie dłużej, delektując się świeżym powietrzem i przyjemnym chłodem bijącym od krystalicznie czystej wody. Niestety wszystko, co najlepsze, kiedyś się kończy, dlatego po czasie spędzonym na robieniu zdjęć, podziwianiu widoków i próbach skorzystania z huśtawki zawieszonej nad rzeką wróciliśmy do swoich hoteli.
Inne oblicze Bułgarii
Z pewnością długo będziemy wspominać wszystkie miejsca, które udało nam się zobaczyć w ciągu zaledwie jednego dnia. Ta wycieczka pokazała nam Bułgarię zupełnie inną od tej, którą znaliśmy ze Słonecznego Brzegu i folderów biur podróży – spokojniejszą, bardziej autentyczną i zdecydowanie bardziej zieloną. Jeśli pośród plaż i nadmorskich promenad, choć na chwilę zapragniecie zobaczyć inne oblicze bułgarskiego wybrzeża, trudno wyobrazić sobie lepszy sposób na spędzenie dnia.
Komentarze
Jeszcze nie ma komentarzy do tego artykułu.