Najlepsze historie często piszą osoby, które same przeżyły daną przygodę. Dlatego tym razem zamiast naszej relacji publikujemy tekst przygotowany przez jednego z uczestników wycieczki na Przylądek Emine i plażę Irakli. Mamy nadzieję, że jego perspektywa pomoże Wam lepiej wyobrazić sobie, jak wygląda ta wyprawa i czy jest czymś dla Was. 

Plaża Irakli to prawdopodobnie najbardziej znana naturalna plaża w Bułgarii i obowiązkowy punkt dla każdego, kto marzy o spokojnym wypoczynku z dala od tłumów i hotelowych kurortów. Jej odwiedzenie było jednym z moich głównych celów podczas wakacji nad Morzem Czarnym, choć muszę przyznać, że początkowo nie miałem pojęcia, jak właściwie się tam dostać. Nie chciałem jednak iść na łatwiznę i docierać na miejsce asfaltowymi drogami. Wręcz przeciwnie — marzyła mi się prawdziwa wyprawa przez góry, leśne ścieżki i mniej uczęszczane zakątki bułgarskiego wybrzeża. Szybko pojawił się jednak kolejny problem: brak odpowiedniego samochodu, a przede wszystkim umiejętności potrzebnych do jazdy w takim terenie. Nikt przecież nie chciałby zakończyć wakacji, zawieszony nad przepaścią gdzieś pośród bułgarskiej dziczy, prawda? Byłem już bliski porzucenia pomysłu odwiedzenia dziewiczej plaży, gdy znajomy polecił mi pewną wycieczkę organizowaną przez znane mu biuro. Offroad do Irakli, a przy okazji również wizyta na Przylądku Emine? Nie trzeba było mnie długo przekonywać.

Prawdziwy OFFROAD bez trzymanki
Wraz z pozostałymi uczestnikami zostałem odebrany specjalnie przygotowanym do tej wyprawy busem, który wyglądał, jakby bardziej nadawał się na safari niż na zwykłą wycieczkę fakultatywną. Ktoś nawet zażartował, że równie dobrze mógłby zabrać nas prosto do Parku Jurajskiego. Kiedy tylko opuściliśmy Słoneczny Brzeg, do pełni wrażeń rzeczywiście brakowało już tylko dinozaurów. Trudno było uwierzyć, że tak dzikie krajobrazy znajdują się zaledwie kilkanaście kilometrów od największego kurortu turystycznego w Bułgarii. Gęste lasy, krzewy, strome drogi wijące się pomiędzy skałami i dolinami dostarczały nie tylko niezapomnianych widoków, ale również idealnych kadrów do zdjęć, które mogliśmy robić bez przeszkód dzięki zdejmowanym szybom w autobusie. Naprawdę cieszę się, że nie zdecydowałem się na samodzielną wyprawę na plażę Irakli. Prawdopodobnie byłbym zbyt zajęty pilnowaniem drogi i omijaniem kolejnych przeszkód, by w pełni docenić otaczającą nas przyrodę. Warto również wspomnieć o naszej przewodniczce, która przez całą trasę umilała nam podróż opowieściami o bułgarskich zwyczajach, lokalnych tradycjach i historii regionu. Dzięki temu sama droga okazała się równie ciekawa jak miejsca, do których jechaliśmy.

Dzika plaża i droga na Przylądek Emine
Po pełnej wrażeń przejażdżce zatrzymaliśmy się na malowniczej dzikiej plaży, aby przez chwilę podziwiać bezkresny błękit Morza Czarnego. Wybrzeże przypominało bardziej skandynawskie fiordy niż widoki kojarzone z gorącą Bułgarią, a kamienista plaża skrywała dziesiątki niewielkich muszelek. Po krótkim odpoczynku i kolejnej sesji zdjęciowej ruszyliśmy w stronę Przylądka Emine. Tym razem podczas jazdy czekała na nas niespodzianka — zabawa polegająca na odgadnięciu hasła ukrytego na tabliczkach rozwieszonych na drzewach. Gra z pewnością najbardziej przypadła do gustu najmłodszym uczestnikom, choć i dorośli nie zamierzali rezygnować z szansy na zdobycie nagrody. Skupieni na rywalizacji, dotarliśmy do wsi Emona, której początki sięgają czasów starożytnych. Z okien busa wypatrywaliśmy pozostałości po zabytkowej zabudowie, a także próbowaliśmy dostrzec zwierzęta zamieszkujące okolicę. Region słynie bowiem z pasących się krów, kóz, owiec i koni, a podobno czasami można tu spotkać nawet żółwie spacerujące środkiem drogi. W końcu naszym oczom ukazał się pierwszy z głównych punktów programu — Przylądek Emine. To właśnie tutaj Morze Czarne spotyka się z górami Balkan, tworząc jeden z najbardziej malowniczych krajobrazów na bułgarskim wybrzeżu. Z klifów mogliśmy podziwiać panoramę Słonecznego Brzegu i rozciągające się po horyzont morze. Na osłodę zostaliśmy poczęstowani bułgarskim lokum, oczywiście w obowiązkowej różanej wersji. Muszę przyznać, że smakowało mi nawet bardziej niż jego turecki odpowiednik. Po krótkiej chwili odpoczynku nadszedł moment, na który czekałem od początku wycieczki — wyruszyliśmy w stronę plaży Irakli.

Plaża Irakli – Bułgaria z dala od tłumów
Plaża Irakli okazała się dokładnie taka, jak ją sobie wyobrażałem — naturalna, spokojna i pozbawiona wszystkiego, co zwykle kojarzy się z nadmorskimi kurortami. Nie było tu głośnej muzyki ani tłumów turystów walczących o każdy skrawek piasku. Mimo to nie zabrakło podstawowych udogodnień zapewniających komfortowy wypoczynek. Jak na wielu bułgarskich plażach, można było wypożyczyć leżak i parasol, choć przyznam, że znacznie bardziej do charakteru tego miejsca pasowało rozłożenie ręcznika na miękkim piasku. Na miejscu znajdowały się również toalety i prysznice, a nad bezpieczeństwem kąpiących się czuwali ratownicy. Jeśli marzy Wam się dzień spędzony nad Morzem Czarnym z dala od masowej turystyki, ale bez rezygnowania z podstawowych udogodnień, plaża Irakli z pewnością Was nie zawiedzie. Część uczestników od razu ruszyła do wody, inni spacerowali brzegiem lub po prostu odpoczywali na piasku, chłonąc ciszę i widoki. A naprawdę było co podziwiać. Zielone zbocza gór wpadające w błękit Morza Czarnego, które niemal stapiało się z bezchmurnym niebem, tworzyły krajobraz, o którym trudno zapomnieć. To właśnie jest prawdziwa Bułgaria, do której warto wracać każdego lata.